رفتم به دیــــدن او با یک عـــــــــــــشق خـــدایی

بایــــــــک سبد پر از گـــــــل در عین بی ریایی

گــــــــــویی به من میگــــــــفتن پنجره های خونه

منتظــــــرت نبوده برگرد بــــــــــــــرو دیــــــوونه

هرچه به در کوبیدم نشنیدم جوابی نشنــیدم صـدایی

یــکی یــکی گــلهارو با گــریه پــر پــر کــــــردم

با چشمای پر از اشک لــــــحظه ها رو سر کردم

در فکر پــــــوچی عــــشق هـوا کم کم تاریک شد

شب با سکـــــــوت سردش آروم آروم نزدیک شد

شمعی پشـــت پنجره با دســـــــــت او روشن شد

روح سرگردون من مایل به تــــــــــــرک تن شد

دوتا ســــــــــایه رو دیوار دوتا جــــام و نوشیدن

طعـــــم هــــــــــوس هاشونو با بوسه ای چشیدن

یـــکی یـــکی گـــــــــلهارو با گریه پر پر کردم

شعر شـــــــکست عشق رو تا خونه از بر کردم

عشق پدیده ای است که نیاز به گذشت دارد وفداکاری آرمان دو طرفه است.