وطن یعنی چه؟ یعنی دشت , صحرا؟

وطن یعنی چه؟ یعنی رود , دریا؟

 

وطن یعنی چه؟ یعنی باغ ,بیشه؟

وطن یعنی چه؟ یعنی کشت ,ریشه؟

 

وطن یعنی چه؟ یعنی آب , دانه؟

وطن یعنی چه؟ یعنی شهر , خانه؟

 

وطن یعنی چه؟ یعنی کار , پیشه؟

وطن یعنی چه؟ یعنی سنگ , تیشه؟

 

وطن یعنی همه آب و هم خاک

وطن یعنی همه عشق و همه پاک

 

به گاه شیر خواری , گاهواره

به دور و درد پیری , عین چاره

 

وطن یعنی پدر, مادر , نیاکان

به خون و خاک بستن عهد و پیمان

 

وطن یعنی هویّت , اصل , ریشه

سر آغاز و سر انجام همیشه

 

وطن یعنی محبت , مهربانی

نثار هر که دانی و ندانی

 

وطن یعنی نگاه هموطن دوست

هر آنجایی که دانی هموطن اوست

 

وطن یعنی قرار بی قراری

پرستاری , کمک , بیمارداری

 

وطن یعنی هوای کوچه ی یار

در آن کو دل شکستن های بسیار

 

نگاهی زیر چشمی , عاشقانه

به کوچه آمدن با هر بهانه

 

وطن یعنی غم همسایه خوردن

وطن یعنی دل همسایه بردن

 

وطن یعنی زلال چشمه پاک

وطن یعنی درخت ریشه درخاک

 

ستیغ و صخره و دریا و هامون

ارس , زاینده رود , اروند , کارون

 

دنا , الوند , کرکس ع تاق بستان

هزار و قافلانکوه و پلنگان

 

وطن یعنی بلندای دماوند

شکیبا ,دل در آتش , پای در بند

 

وطن یعنی شکوه اشترانکوه

به دریای گَََهر اِستاده نستوه

 

وطن یعنی سهندِ صخره پیکر

ستیغ سینه در سنگ تمندَر

 

وطن یعنی وطن استان به استان

خراسان , سیتان , سمنان , لرستان

 

کویر لوت , کرمان , یزد , ساری

سپاهان , هگمتانه , بختیاری

 

طبس , بوشهر , کردستان , گلستان

دو آذربایجان ایلام , گیلان

 

اراک و فارس , خوزستان و تهران

بلو چستان و هرمزگان و زنجان

 

وطن یعنی سرای ترک با پارس

وطن یعنی خلیج تا اَبَد فارس

 

بهشتی چشم را گسترده در پیش

ابو موسی و قشم و هرمز و کیش

 

وطن یعنی همه سازندگی ها

رهایی از تمام بندگی ها

 

بُریدن دستِ غیر از گردنِِِِِِِِِِِِِ نفت

صلای صبح ملّی کردن نفت

 

وطن یعنی ز هر ایل و تباری

وطن را پاسبای پاسداری

 

وطن یعنی دلیر و گرد با هم 

وطن یعنی بلوچ و کرد با هم

 

وطن یعنی سواران و سواری

لُر و کرد و یَموت و بختیاری

 

همه یک جان و یک دل بودن ما

به دامان وطن آسودن ما

 

وطن یعنی دلی از عشق لبریز

گره باف ظریف فرش تبریز

 

وطن یعنی هنر یعنی سپاهان

حریر دستباف فرش کاشان

 

وطن یعنی کتیبه در دل سنگ

تمدّن , دین , هنر , تاریخ فرهنگ

 

وطن یعنی همه نیک و به هنجار

چه پندار و چه گفتار و چه کردار

 

وطن یعنی شبِ رحمت , شب ِ قدر

شب ِ جوشن , شبِ روشن , شب ِ بدر

 

وطن یعنی هم از دور و هم از دیر

سده , نوروز , یلدا , مهرگان , تیر

 

وطن یعنی جلالِ مانده جاوید

ستون و سر ستونِ تخت جمشید

 

هزاران نقش و خطِّ مانده در یاد

صبا , کلهر , کمال الملک , بهزاد

 

نَکیسا , باربَد , افسانه و چنگ

سرودِ تیشه فرهاد در سنگ

 

سر و سرمایه های سرفرازی

ابو ریحان و خوارزمی و رازی

 

به اوج علم و دانش رهنوردی

ابو نصر , ابن سینا , سُهر وردی

 

به بحر عشق و عرفان ناخدایی

عراقی , رودکی , جامی , سنایی

 

وطن یعنی به فرهنگ آشنایی

دُر لفظ دَری را رهخدایی

 

وطن یعنی جهانی در دل جام

وطن یعنی رباعّیات خیّام

 

وطن یعنی همه شیرین کلامی

عفاف عشق در شعر نظامی

 

وطن یعنی نگاهِ مولوی سوز

حضور نور در شمس شب و روز

 

وطن یعنی پیامِ پندِ سعدی

زبان , پیوسته در پیوندِ سعدی  

 

وطن یعنی هوا و حالِ حافظ

شکوه باور اندر فال حافظ

 

وطن یعنی تبیره , دمدمه , کوس

طلوع آفتاب شعر از طوس

 

وطن یعنی شبِ شهنامه خواندن

سخن چون رستم از سهراب خواندن

 

وطن یعنی رهایی زآتش و خون

خروش کا وه و خشم فریدون

 

وطن یعنی زبان حال سیمرغ

حدیثِ یالِ زالِ و بالِ سیمرغ

 

وطن یعنی امیدِ نا امیدان

خروش و ویله گرد آفریدان

 

وطن یعنی لگام و زین و مهمیز

سواران قران و رخش و شبدیز

 

وطن یعنی گرامی مرز تا مرز

وطن یعنی حریم گیو و گودرز

 

وطن یعنی دل و دستی در آتش

روان وتن کمان و تیر آرش

 

وطن یعنی شبه یعنی شبیخون

وطن یعنی جلال الدین و جیحون

 

وطن یعنی به دشمن راه بستن

به اوج آریوبرزن نشستن

 

وطن یعنی دو دست از جان کشیدن

به تنگستان و دشتستان رسیدن

 

زمین شستن زِ استبداد و از کین

به خون گرم در گرمابه ی فین

 

وطن یعنی اذانِ عشق گفتن

وطن یعنی غبار از عشق رفتن

 

نماز خون به خونین شهر خواندن

مُهاجم را زِ خرمشهر راندن

 

سپاه جان به خوزستان کشیدن

شهادت را به جان ارزان خریدن

 

وطن یعنی هدف , یعنی شهامت

وطن یعنی شرف , یعنی شهادت

 

وطن یعنی شهید , آزاده , جانباز

شلمچه , پاوه , سوسنگرد , اهواز

 

وطن یعنی شکوهِ سرفرازی

وطن یعنی زِ عالم بی نیازی

 

وطن یعنی گذشته , حال , فردا

تمامِ سهمِ ملّت زِ دنیا

 

وطن یعنی چه آباد و چه ویران

وطن یعنی همین جا یعنی ایران

 

 

شاعر: علیرضا شجاع پور 

 

نقل از کتاب : وطن یعنی همین جا یعنی ایران

 


وطن بانام یزدان شد پدیدار

وطن را هموطن آمد خریدار

 

وطن کرد خانه و دل خانه خویش

که داند هرکسی کاشانه خویش

 

وطن را از دروغ پاکیزه کردن

به هرجا دشمنش را ریزه کردن

 

وطن را در جهان هر دم ستودن

به بیداری و خواب و یا عنودن

 

وطن باید رها از دام کردن

به شادی باده ها در جام کردن

 

وطن را در نهایت بی نهایت

بسازی هر کجا از آن حکایت

 

وطن شد نام من هم خاندانم

بود نام وطن ورد زبانم

 

وطن را چون نفس در جان کشیدن

همیشه برتری از آن شنیدن

 

وطن را همچو جان ارزنده میدار

همیشه دشمنش را خوار میدار

 

وطن با خون نوشتن سینه خاک

دریدن سینه آن خصم ناپاک

 

وطن را در غریبی خویش خواندن

براند ار کسی تو پیش خواندن

 

وطن را در جهان خوشنام کردن

شراب عشق آن در جام کردن

 

وطن را در جهان یکدانه خواندن

زخاکش دشمن بیگانه راندن

 

وطن در دل ندارد کینه تازی

تو بانام وطن کن سرفرازی

 

وطن از تو چه خواهد جز بزرگی

تو هم باید بمانی در سترگی

 

وطن یعنی که خانه ،آب و دانه

وطن یعنی سرای جاودانه

 

وطن یعنی همه چشم انتظاری

وطن یعنی بماندن ،استواری

 

وطن یعنی به خون خود طپیدن

وطن یعنی ز اهریمن رمیدن

 

وطن یعنی دلیری ماندگاری

وطن یعنی هزاران یادگاری

 

وطن یعنی هژبر، برجا نشسته

وطن یعنی پلنگان ، دسته دسته

 

وطن یعنی نوشتار دل سنگ

وطن یعنی ادب با علم و فرهنگ

 

وطن یعنی خزر ، دریای ساری

وطن یعنی خلیج ماندگاری

 

وطن یعنی که سیستان ، زابلستان

وطن یعنی تهمتن پور دستان

 

وطن یعنی که عباس از سپاهان

وطن یعنی که نادر در خراسان

 

وطن یعنی که کوروش هم خشایار

وطن یعنی که تاریخ پدیدار

 

وطن یعنی کنام داریوش است

وطن یعنی که دائم در خروش است

 

وطن یعنی هزاران مرد نامی

وطن یعنی که فردوسی و جامی

 

وطن یعنی که مردان جان فروشند

وطن یعنی زنان هم می خروشند

 

وطن یعنی خرابان را خرابات

وطن یعنی که زاهد در عتابات

 

وطن یعنی مسلمان و مسیحی

وطن یعنی یهودی آن کلیمی

 

وطن یعنی که دین پاک زرتشت

وطن یعنی یکایک پشت در پشت

 

وطن یعنی که سنی را مقامیست

وطن یعنی درستی در تمامیست

 

وطن یعنی یکایک شیعیانی

وطن یعنی که دین جاودانی

 

وطن یعنی همه دین های پاکی

وطن یعنی که در این آب و خاکی

 

وطن یعنی کران بی کرانه

وطن یعنی نشان بی نشانه

 

وطن یعنی قرار و پایداری

وطن یعنی صبوری بردباری

 

وطن یعنی حراست پاسبانی

وطن یعنی به هر جا مهربانی

 

وطن یعنی حریم آشنایی

وطن یعنی جدایی از جدایی

 

وطن یعنی که تخت و تاج جمشید

وطن یعنی کنام و جای خورشید

 

وطن یعنی که مردان وطن جوی

وطن یعنی که ترک آذرین خوی

 

وطن یعنی لرستان بختیاری

وطن یعنی که کردستان تباری

 

وطن یعنی بلوچی خاورانی

وطن یعنی همه مازندرانی

 

وطن یعنی که گیلان گیل مردان

وطن یعنی دلیران پیل مردان

 

وطن یعنی که خوزستان و اهواز

وطن یعنی سپاهان پر از راز

 

وطن یعنی دنا یعنی که الوند

وطن یعنی همان کوه دماوند

 

وطن یعنی که ماد و آریایی

وطن یعنی فلات پاک رایی

 

وطن یعنی قیام کاوه شیر

وطن یعنی که گرز و تیر و شمشیر

 

وطن یعنی درفش کاویانی

وطن یعنی فریدون کیانی

 

وطن یعنی خرد یعنی که دانش

وطن یعنی همیشه در ستایش

 

وطن یعنی که دوری از دوروئی

وطن یعنی که خوبی خوبروئی

 

وطن یعنی سده یعنی هزاره

وطن یعنی کتیبه هم نگاره

 

وطن یعنی که جیحون تا به کارون

وطن یعنی رگ غیرت پر از خون

 

وطن یعنی وطن یعنی دیانت

وطن یعنی که دوری از خیانت

 

وطن یعنی تلاشی در درستی

وطن یعنی ببندی در به سستی

 

وطن یعنی که هر روز و شب شاد

وطن یعنی که آب،خاک،آتش و باد

 

وطن یعنی به داد هم رسیدن

وطن یعنی دیدن ، بازدیدن

 

وطن یعنی که غرش در چکاکاک

وطن یعنی شهیذان خفته در خاک

 

وطن یعنی حماسه از دلیران

وطن یعنی کنام ببر و شیران

 

وطن یعنی که مرز آرشین تیر

وطن یعنی که گرز رستمین شیر

 

وطن یعنی که رخش آهنین سم

وطن یعنی شرابی کهنه در خم

 

وطن یعنی سیاوش در دلیری

وطن یعنی کنام پهلوانی

 

وطن یعنی دفاع از مرز و بوم است

وطن یعنی که ارتش در هجوم است

 

وطن یعنی که سهراب دلاور

وطن یعنی که شیران تکاور

 

وطن یعنی  به یاد یار بودن

وطن یعنی دل عاشق ربودن

 

وطن یعنی که زرتشت پیمبر

وطن یعنی  دلیر روز خیبر

 

وطن یعنی  علی شیر دلاور

وطن یعنی تهمتن آن تکاور

 

وطن یعنی نفس در جان شیرین

وطن یعنی کهن آن عشق دیرین

 

وطن یعنی شرف یعنی که وجدان

وطن یعنی همیشه همچو سندان

 

وطن یعنی لباس ماندگاری

وطن یعنی همیشه کامکاری

 

وطن یعنی حماسه شاعر طوس

وطن یعنی که بر خاکش دهی بوس

 

وطن یعنی   تعصب در رفاقت

وطن یعنی شرف در بی نهایت

 

وطن یعنی همیشه زنده بر پای

وطن یعنی که جوشش،کوشش و رای

 

وطن یعنی بماند جاودانه

وطن یعنی همین جا، خانه خانه

 

وطن یعنی اگر یک تن نماند

وطن باید که جاویدان بماند

شاعر   جناب امیرصادق

 

 

 

وطن یعنی همه آب و همه خاک، وطن یعنی همه عشق و همه پاک

 

به گاه شیرخواری گاهواره، به روز و درد پیری ، عین چاره

 

وطن یعنی پدر ، مادر ، نیاکان، به خون و خاک بستن عهد و پیمان

 

وطن یعنی هویت ، اصل ، ریشه، سرآغاز و سرانجام و همیشه

 

وطن یعنی محبت ، مهربانی، نثار هر که دانی و ندانی

 

وطن یعنی نگاه هموطن، دوست، هر آنجایی که دانی هموطن اوست

 

وطن یعنی قرار بیقراری، پرستاری ، کمک ، بیمارداری

 

وطن یعنی هوای کوچه ی یار، در آن کو دل شکستن های بسیار

 

نگاهی زیرچشمی ، عاشقانه، به کوچه آمدن با هر بهانه

 

وطن یعنی غم همسایه خوردن، وطن یعنی دل همسایه بردن

 

وطن یعنی زلال چشمه ی پاک، وطن یعنی درخت ریشه در خاک

 

ستیغ و صخره و دریا و هامون، ارس ، زاینده رود ، اروند ، کارون

 

دنا ، الوند ، کرکس ، تاق بستان، هزار و قافلان کوه و پلنگان

 

وطن یعنی بلندای دماوند، شکیبا ، دل در آتش ، پای در بند

 

وطن یعنی شکوه اشتران کوه، به دریای گهر استاده نستوه

 

وطن یعنی سهند صخره پیکر، ستیغ سینه در سنگ تمندر

 

وطن یعنی وطن، استان به استان، خراسان ، سیستان ، سمنان ، لرستان

 

کویر لوت ، کرمان ، یزد ، ساری، سپاهان ، هگمتانه ، بختیاری

 

طبس ، بوشهر ، کردستان ، مریوان، دو آذربایجان ، ایلام گیلان

 

اراک و فارس ، خوزستان و تهران، بلوچستان و هرمزگان و زنجان

 

وطن یعنی سرای ترک با پارس، وطن یعنی خلیج تا ابد فارس

 

بهشتی چشم را گسترده در پیش، ابوموسی و مینو ، هرمز و کیش

 

وطن یعنی همه سازندگی ها، رهایی از تمام بندگی ها

 

بریدن دست غیر از گردن نفت، صلای صبح ملی نفت

 

وطن یعنی ز هر ایل و تباری، وطن را پاسبانی ، پاسداری

 

وطن یعنی دلیر و گرد با هم، وطن یعنی بلوچ و کرد با هم

 

وطن یعنی سواران و سواری، لر و کرد و یموت و بختیاری

 

همه یک جان و یک دل بودن ما، به دامان وطن آسودن ما

 

وطن یعنی دلی از عشق لبریز، گره باف ظریف فرش تبریز

 

وطن یعنی هنر یعنی سپاهان، حریر دستباف فرش کاشان

 

وطن یعنی کتیبه در دل سنگ، تمدن ، دین ، هنر ، تاریخ ، فرهنگ

 

وطن یعنی همه نیک و بهنجار، چه پندار و چه گفتار و چه کردار

 

وطن یعنی شب رحمت ، شب قدر، شب جوشن ، شب روشن ، شب بدر

 

وطن یعنی هم از دور و هم از دیر، سده ، نوروز ، یلدا ، مهرگان ، تیر

 

وطن یعنی جلال مانده جاوید، ستون و سر ستون تخت جمشید

 

هزاران نقش و خط مانده در یاد، صبا ، کلهر ، کمال الملک ، بهزاد

 

نکیسا ، باربد ، افسانه و چنگ، سرود تیشه ی فرهاد در سنگ

 

سر و سرمایه های سرفرازی، ابوریحان و خوارزمی و رازی

 

به اوج علم و دانش رهنوردی، ابونصر ، ابن سینا ، سهروردی

 

به بحر عشق و عرفان ناخدایی، عراقی ، رودکی ، جامی ، سنایی

 

وطن یعنی به فرهنگ آشنایی، در لفظ دری را دهخدایی

 

وطن یعنی جهانی در دل جام، وطن یعنی رباعیات خیام

 

وطن یعنی همه شیرین کلامی، عفاف عشق در شعر نظامی

 

وطن یعنی نگاه مولوی سوز، حضور نور در شمس شب و روز

 

وطن یعنی پیام پند سعدی، زبان پیوسته در پیوند سعدی

 

وطن یعنی هوا و حال حافظ، شکوه باور اندر فال حافظ

 

وطن یعنی تبیره ، دمدمه ، کوس، طلوع آفتاب شعر از طوس

 

وطن یعنی شب شهنامه خواندن، سخن چون رستم از سهراب راندن

 

وطن یعنی رهایی زآتش و خون، خورش کاوه و خشم فریدون

 

وطن یعنی زبان حال سیمرغ، حدیث یال زال و بال سیمرغ

 

وطن یعنی امید نا امیدان، خروش و ویله گرد آفرینان

 

وطن یعنی لگام و زین و مهمیز، سواران قران و رخش و شبدیز

 

وطن یعنی گرامی مرز تا مرز، وطن یعنی حریم گیو و گودرز

 

وطن یعنی دل و دستی در آتش، روان و تن ، کمان و تیر آرش

 

وطن یعنی شبح یعنی شبیخون، وطن یعنی جلال الدین و جیحون

 

وطن یعنی به دشمن راه بستن، به اوج آریو برزن نشستن

 

وطن یعنی دو دست از جان کشیدن، به تنگستان و دشتستان رسیدن

 

زمین شستن ز استبداد و از کین، به خون گرم در گرمابه ی فین

 

وطن یعنی گذشته ، حال ، فردا، تمام سهم یک ملت ز دنیا

 

وطن یعنی چه آباد و چه ویران، وطن یعنی همین جا ، یعنی ایران

شاعر جناب علیرضا شجاع پور